مرحوم مصنف و ضمير مفعولى به ديه رابع عود مىكند . قوله : فيضيف اليه ثلثا آخر : ضمير فاعلى در [ يضيف ] به ثانى و ضمير مجرورى در [ اليه ] به ثلث راجعست . قوله : و يدفعه الى الثالث : ضمير فاعلى به ثانى و ضمير مفعولى به مجموع دو ثلث راجعست . قوله : فيضيف الى ذلك ثلثا آخر : ضمير فاعلى در [ يضيف ] به ثالث راجع بوده و مشار اليه [ ذلك ] دو ثلث مىباشد . قوله : و يدفعه الى الرّابع : ضمير فاعلى به ثالث و ضمير مفعولى به مجموع ديه راجعست . قوله : و هذا مع مخالفته لظاهر الرواية لا يتم فى الآخرين : مشار اليه [ هذا ] توجيه مزبور بوده و مقصود از [ آخرين ] دوّمى و سوّمى مىباشد . قوله : لاستلزامه كون دية الثالث على الاوّلين : ضمير در [ استلزامه ] به توجيه مزبور راجعست . قوله : اذ لا مدخل لقتله من بعده فى اسقاط حقّه : ضمير در [ لقتله ] و [ بعده ] به ثانى راجع مىباشند . چنانچه ضمير در [ حقّه ] نيز چنين مىباشد . قوله : كن الواقع عليه : يعنى الواقع على الثانى . قوله : سببا فى افتراس الاسد له : ضمير در [ له ] به ثانى برمىگردد . قوله : فيقرب : يعنى توجيه مزبور به ذهن تقريب مىشود چه آنكه طبق آن مىگوئيم : قتل اوّلى مستند به كسى نبوده از اينرو خونش هدر است ولى دوّمى